แม่บ้านอินเดียลุย‘กิ๊กอีโคโนมี’

February 24, 2020
by กนกวรรณ เกิดผลานันท์

เปลี่่ยนบ้านเป็นครัวในระบบคลาวด์คิทเชน ร้านอาหารที่ไม่มีร้านจริง บริการส่งอย่างเดียว กำลังได้รับความนิยม และนั่นทำให้แม่บ้านอินเดียมีทางเลือกที่ดี

 

เมื่อเทคโนโลยีเปลี่ยนโลกก็เปลี่ยนตาม ยุคดิจิทัลทำให้มีอาชีพใหม่ๆ เกิดขึ้น พร้อมทั้งเปิดโอกาสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ให้กับคนผู้แสวงหาโอกาสนั้น

 

รัศมี ซาหิจวาลา ไม่เคยคิดเลยว่า เธอจะเริ่มต้นทำงานเมื่ออายุ 59 ปี ด้วยการเข้าร่วมเป็นแรงงานระยะสั้นหรือ “กิ๊กอีโคโนมี” ของอินเดีย ตอนนี้เธอเป็นหนึ่งในกองทัพแม่บ้าน เปลี่ยนบ้านเป็นครัวในระบบคลาวด์ (คลาวด์คิทเชน) ทำอาหารเลี้ยงปากเลี้ยงท้องคนรุ่นมิลเลนเนียลผู้หาเวลาได้ยากเหลือเกิน

 

กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) รายงานว่าอินเดีย ซึ่งมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 3 ของเอเชียกำลังต่อกรกับความซบเซาลงอย่างรวดเร็ว ฉุดเศรษฐกิจโลกตกต่ำตามไปด้วย แต่ในความมืดมนก็ยังมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ นั่นคือ “กิ๊กอีโคโนมี” ที่ได้แรงหนุนจากอินเทอร์เน็ตราคาถูกและแรงงานจำนวนมหาศาล ตอนนี้กิ๊กอีโคโนมีกำลังรุ่งเรืองมากในอินเดียช่วยเปิดตลาดใหม่ในประเทศที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้

 

 ผู้หญิงอินเดียต้องต่อสู้มานานแล้วให้ได้มีโอกาสเรียนหนังสือและทำงาน ซึ่งอุปสรรคใหญ่สุดก็หนีไม่พ้นการกล่อมครอบครัวอนุรักษนิยมอนุญาตให้เธอออกจากบ้าน แต่ตอนนี้แอพพลิเคใหม่ๆ อย่างเคอร์รีฟูล, โฮมฟู้ดดี และนานิการ์ กำลังเข้ามาใช้ทักษะแม่บ้านในการฝาน ตัด และเตรียมอาหารเพื่อชาวเมืองผู้หิวโหยจากบ้านที่แสนสะดวกใจของพวกเธอเอง

 

สิ่งนี้เรียกว่าคลาวด์คิทเชน ร้านอาหารที่ไม่มีร้านจริง บริการส่งอย่างเดียวเท่านั้น กำลังได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นทุกทีในยุคที่แอพส่งอาหาร เช่น สวิกกีและโซมาโตกำลังได้รับความนิยมสุดๆ

 

 “เราต้องการเป็นอูเบอร์แห่งอาหารปรุงในบ้าน” เบน แมทิว ผู้เปิดแอพแคร์รีฟูล เมื่อปี 2561 การกล่อมแม่บ้านมาร่วมงานได้ถือเป็นทรัพยากรใหม่ก้อนใหญ่มหาศาล

 

บริษัทของเขาที่จ้างพนักงานมาดูแลแอพรายวันเพียง 5 คน ได้ร่วมงานกับผู้หญิง 52 คน ผู้ชาย 3 คน แมทิว ผู้ประกอบการเว็บวัย 31 ปีตั้งเป้าว่าจะต้องมีเชฟหญิง 1 ล้านคนร่วมงานภายในปี 2565

 

“เราอบรมเรื่องกระบวนการสุขอนามัย การปรุง เวลาเตรียมอาหาร และหีบห่ออย่างสม่ำเสมอจากนั้นก็เปิดตัวแพลตฟอร์ม” แมทิวเล่า

 

ซาหิจวาลา เป็นหนึ่งในแม่บ้านยุคแรกๆ ที่เข้ามาร่วมงานกับแคร์รีฟูลในเดือน พ.ย.2561 หลังจากเปิดตัวได้ไม่นาน ตอนแรกเธอก็กังวลอยู่เหมือนกัน ทั้งๆ ที่มีประสบการณ์งานครัวมาถึง 40 ปี แต่ก็ได้กำลังใจจากลูกๆ โดยเฉพาะลูกชายที่ให้ฟีดแบ็กเมนูที่เธอเสนอมาอยู่เสมอ เธอจึงตัดสินใจลุย และได้พบประสบการณ์สาหัสในการทำธุรกิจ เริ่มตั้งแต่สร้างสรรค์เมนูประจำสัปดาห์ ซื้อวัตถุดิบจากตลาดค้าส่ง ไปจนถึงการลดต้นทุน

 

ยิ่งนานวันยิ่งเรียนรู้ ซาหิจวาลาจึงเปลี่ยนจากการปรุงทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความยากลำบาก มาเป็นการเตรียมเครื่องแกงและแป้งขนมปังไว้ล่วงหน้า เพื่อประหยัดเวลาและลดของเหลือ เธอถึงขนาดซื้อตู้แช่ขนาดใหญ่มาแช่ผักและผลไม้ แต่ไม่บอกสามีเรื่องค่าใช้จ่าย

“ฉันบอกเขาว่าตอนนี้ฉันเป็นมืออาชีพ”

 

คาลลอล บาเนอร์จี ผู้ร่วมก่อตั้งรีเบลฟู้ดส์ ที่มีคลาวด์คิทเชน 301 แห่งป้อนร้านอาหารในอินเทอร์เน็ต 2,200 ร้าน เป็นหนึ่งในผู้ประกอบการยุคแรกๆ ที่ยอมรับแนวคิดนี้เมื่อปี 2555

 

“เราสามารถสร้างแบรนด์ได้มากขึ้นจากครัวเดียว และจับความต้องการหลากหลายของลูกค้าในระดับราคาแตกต่างกัน”

 

แม่ครัวซื้อเครื่องปรุง จัดหาเครื่องครัว และจ่ายค่าน้ำค่าไฟ แอพได้เงินจากค่าคอมมิสชัน เช่น แคร์รีฟูลคิดออเดอร์ละไม่ต่ำกว่า 18% จัดอบรม ให้ถุง หีบห่อสำหรับบรรจุอาหารให้แม่ครัว

 

จันท์ วียาส เชฟ วัย 55 ปีของแคร์รีฟูล เคยใช้เวลาหลายปีพยายามทำธุรกิจส่งอาหารกลางวันแต่สุดท้ายก็เลิกเพราะแข่งกับระบบส่งปิ่นโตอันโด่งดังของนครมุมไบไม่ได้

 

ตอนนี้วียาสทำงานวันละ 7 ชั่วโมง 5 วันต่อสัปดาห์ในครัวของเธอเอง เสิร์ฟอาหารมังสวิรัติอินเดียนานาชนิด ตั้งแต่สตรีทฟู้ดจานโปรด ไปจนถึงถั่วและข้าวตามเมนูประจำสัปดาห์ของแอพ

 

“ฉันไม่เข้าใจเรื่องการตลาดหรือการทำธุรกิจ รู้แต่การทำอาหารอย่างเดียว การเป็นพันธมิตรกันแบบนี้ช่วยให้ฉันทำแต่เรื่องที่ถนัด ปล่อยให้แคร์รีฟูลดูแลส่วนที่เหลือ”

 

วียาสมีรายได้มากถึงเดือนละ 150 ดอลลาร์หลังหักค่าคอมมิสชันและต้นทุนแล้ว แต่หวังว่าจะทำเงินได้มากกว่านี้ถ้ามีออเดอร์เพิ่มตรงข้ามกับเชฟในร้านอาหารจริงที่มีรายได้เดือนละ 300-1,000 ดอลลาร์ แต่ต้องทำงานถึงสัปดาห์ละ 6 วัน

 

เว็บไซต์บริการข้อมูล “อิงค์42” เผยว่า ธุรกิจคลาวด์คิทเชนของอินเดียน่าจะทำเงินถึง 1.05 พันล้านดอลลาร์ภายในปี 2565 บริษัททั้งหลายต่างกระหายอยากเข้ามาแบ่งเค้กตัวอย่างเช่น สวิกกี ลงทุน 35.3 ล้านดอลลาร์ เปิดคลาวด์คิทเชน 1,000 แห่งทั่วประเทศ

 

ส่วนซาหิจวาลาเธอมีความสุขมากที่ได้เริ่มประกอบอาชีพที่ครัวของตัวเองในมุมไบ ในวัยที่คนอายุรุ่นราวคราวเดียวกันเริ่มคิดเรื่องเกษียณ

 

ปีที่ผ่านมา กำไรของเธอเพิ่มขึ้นตกเดือนละ 200 ดอลลาร์ แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือ “ในที่สุดความชื่นชอบของฉันก็มีทางออก ฉันดีใจที่ชีวิตให้โอกาส”

.......................

ที่มา : เรื่องและภาพจาก AFP

 

++++++++++++++++++